Nou zeg, dat was me een weekje wel

Nou zeg, dat was me een weekje wel. Ik hoop maar dat volgende week minder enerverende dingen brengt.

De week begon eigenlijk wel goed.
Maandag mocht ik mee met het vrouwtje naar een vergadering op het Hospice (ja, die term ken ik inmiddels 😊).
Vorige keren was dat heerlijk buiten in de tuin, dus ik had er wel zin in. Maar nu gingen we ineens een grote deur door. En toen nog een kleine deur.
Nou zeg… waren we ineens in een ruimte met allemaal tafels en stoelen en maar liefst 7 mensen. En ik natuurlijk. Best wel saai. Dus ik ben maar gewoon gaan liggen en ik kreeg van het vrouwtje wat lekkers. Dat was dan wel weer leuk 😀.

Ik was alleen een beetje erg gulzig, dus op een gegeven moment stikte ik zowat 😅. Het vrouwtje schrok wel even 😣. Maar goed, ik heb het ook weer zelf opgelost gelukkig.

Dinsdag begon ook super. Een heerlijke en lange wandeling met het vrouwtje gemaakt in de Zuidpolder. Wat hebben ze daar toch een gave paadjes gemaakt! 👍🏻

Thuis kwam Urmi al snel en zij en het vrouwtje gingen druk aan de slag. Totdat oma belde en het vrouwtje zich een hoedje schrok. Hup hup hup, tuigje aan, auto in en naar oma gescheurd.

Oma is altijd blij om me te zien, maar deze keer reageerde ze heel flauwtjes. Ik begreep er niets van, ook niet omdat het vrouwtje zich zorgen leek te maken.

Na een paar telefoontjes stonden er ineens drie mensen voor de deur, die met oma aan de slag gingen en haar vervolgens ook meenamen. 🚑

Het vrouwtje legde me uit dat oma ziek was, dat ze met oma mee moest en dat ik daar helaas niet naar binnen mocht. Dus vrouwtje had het vrouwtje van Soof gevraagd of ik daar even mocht blijven.

Nou zeg… dat was wel een avontuur.
Ik was nog nooit zonder het vrouwtje bij iemand gebleven. Nou ja 1 keer bij oma en dat vond ik al spannend terwijl ik die toch wel goed ken.

En nu dan bij Soof. Ik vind Soof superleuk als we elkaar buiten zien, dat wel, maar ik was daar nog nooit binnen geweest.
Ik heb echt mijn best gedaan hoor, maar pfffff ik moest toch echt even binnen plassen en ik bleef zoeken naar het vrouwtje. Ik had dus echt geen zin om met Soof te spelen.

Gelukkig is het vrouwtje van Soof heel lief en begreep ze me wel en deed ze erg haar best om me gerust te stellen. Uiteindelijk kalmeerde ik wel wat, maar ik was zooooo blij toen ik het vrouwtje weer zag!!

En toen kon ik ook ineens weer met Soof spelen, dat was fijn!
Het was ook fijn dat het vrouwtje gelijk even met me ging wandelen. Zo kon ik even gek doen met mijn knuffel en alle stress van me af schudden. Hopelijk heeft mijn knuffel er geen hoofdpijn aan over gehouden. Dat zal ik nog eens vragen 😌.

‘s Avonds moest het vrouwtje wéér weg en weer mocht ik niet mee. Maar gelukkig mocht ik toen thuisblijven en kwam Inge me gezelschap houden. Dat vond ik echt top en ik heb heerlijk liggen slapen.

De volgende middag mochten we oma weer ophalen. Ik zeg ‘we’, want nu mocht ik gelukkig wel mee. Dat bevalt me toch echt het beste, lekker samen zijn met het vrouwtje, wat we ook gaan doen.

Wat was ik ook blij om oma weer te zien en te zien dat het gelukkig weer een heel stuk beter met haar ging. Dat merkte ik ook aan het vrouwtje, want die vond het ook maar niks dat oma ziek was. 🤯

We waren allebei wel moe van alles en blij dat we op tijd naar bed konden. Maar dat vrouwtje van mij is een rare, want toen ging ze ineens op de bank slapen…
Waarom, als je zo’n lekker bed hebt (waar ik overigens niet op mag en dat vind ik best flauw want dat zwart witte ding op 4 poten mag het wel), vroeg ik me af?
Nou, zei het vrouwtje, er zit een mug die ik wel voel en hoor, maar niet zie en ik wil nu toch écht slápen!
Ok… dan ga ik wel mee… waar zij gaat, ga ik ook tenslotte. En dat geldt ook voor het slapen 💤.

Gisteren en vandaag hebben we gelukkig weer wat ‘normalere’ dagen gehad, want ik moet er echt nog van bijkomen.

Maar vergis je niet hoor, als we gaan wandelen ben ik helemaal wakker en actief en speel ik volop. En niet te vergeten, duik ik regelmatig even het water in. Zo leuk vind ik dát. Zeker als er een vriendje met me mee duikt.

Als ik dan weer droog ben geniet ik van het borstelen door het vrouwtje en daarna natuurlijk weer een dutje, met in mijn dromen opnieuw allerlei avonturen.

Jullie weten het hè: Geen beter leven dan een goed leven!

Was getekend,
Inda