Vergeet je niet iets?, vroeg het vrouwtje. Eerst begreep ik het niet helemaal, maar ‘pling’…
O ja, ik heb het zo druk dat ik helemaal vergeet jullie bij te praten. Sorry hoor! Ik ga gelijk een poging doen!
Vanmorgen hebben we gewerkt, hier in Barendrecht. Bij een mijnheer en een mevrouw. Zij zijn geen hondjes gewend en vertelden tegen het vrouwtje even wat terughoudend te zijn geweest voordat we twee weken geleden voor het eerst kwamen. Maar dat ze nu zo blij zijn met me! ‘Het is echt gezellig zo met haar erbij. Het zou gewoon stil zijn zonder haar. Ze mag echt gewoon meekomen hoor. Het is echt een lieverd. En zo makkelijk.’ Dat en nog veel meer liefs hoorde ik ze zeggen tegen het vrouwtje. O ja, ze zeiden ook dat ze zien dat vrouwtje en ik echt maatjes zijn en dat ze dat zo mooi vinden om te zien. Tof hè?!
Een klein minpuntje vanuit mijn gezichtspunt is dat ze niks lekkers voor me in huis hebben en me ook, hoe lang ik ze ook verlangend aankijk, niks geven van hun eigen koekje bij de koffie. Maar vrouwtje is daar weer heel blij mee. Snap ik niet hoor, maar goed…
Verder heb ik onlangs een goede onderhoudsbeurt gehad van het vrouwtje. Nou ja, wat heet goed… Ik vond het helemaal niet zo goed. Maar omdat het vrouwtje zo trots op me was, was ik toch ook wel weer een beetje blij ☺️.
Ik ben samen met het vrouwtje onder de douche gegaan. Is een beetje onhandig hier want de douche is in bad, dus we moeten dan eerst in bad klimmen. Voor vrouwtje is dat geen probleem, maar voor mij is dat een ander verhaal. Mijn pootjes zijn namelijk niet zo lang als die van het vrouwtje. Ze moet me dus een handje helpen en dat doet ze dan ook. Maar ik werk natuurlijk niet erg mee, want wat mij betreft douchen we nooit! Zien jullie het voor je?
De eerste keren vond ik het echt niet ok. Zo’n bad is ongelofelijk glibberig. Maar inmiddels heeft het vrouwtje daar iets op gevonden: een matje waardoor ik niet steeds uitglijd. Dat is in ieder geval iets…
Ok, lang verhaal kort: ze maakt me eerst nat en zeept me dan in waar ze maar kan. Daarin maak ik het haar natuurlijk niet al te makkelijk en kronkel zo dat ze er lekker niet goed bij kan. En dan nog het afspoelen. Ik weet me dan zo te manoeuvreren dat de hele badkamervloer ook nat is. Lekker puh!
Daarna mag ik even in mijn badjas uitrazen. Dat is dan wel weer leuk, althans het vrouwtje vind het een leuk gezicht want ik ren rondjes, schut me flink uit, gooi met mijn speeltjes, spring op de bank, graaf in de kussens en plof uiteindelijk ergens neer.
Ik mocht eventjes lekker blijven liggen, maar toen riep het vrouwtje me toch weer. Wat nu weer??
Wat bleek: het vrouwtje had dat blaasding mee naar boven genomen. Ik mocht op die lekkere tafel waarop we ook steeds borstelen en met de tondeuse oefenen. En toen gingen we ook met dat blaasding aan de slag. Tot nu toe vond ik dat ding waardeloos. Wat een herrie en wat een ‘geweld’. Maar nu ging het een stuk beter, moet ik bekennen. Vrouwtje deed het ook net wat anders als anders, dus wie weet ga ik het ooit nog echt ok vinden.
Ze mocht me bijna helemaal droog maken. Sommige stukken wilde ik echt nog niet, dus die hebben we maar gelaten. En toen ook nog wat borstelen en met de tondeuse en schaar… Het was me een dagje wel… Maar voor even was ik weer helemaal schoon en netjes.
Ja, je leest het goed ‘voor even’. We gaan namelijk minimaal drie keer per dag naar buiten en de eerste de beste gelegenheid grijp ik dan natuurlijk direct aan om lekker te gaan liggen rollen enzo…Jammer van het werk van het vrouwtje, maar gelukkig kan ze er ook wel om lachen.
En dan zijn we ook nog aan het oefenen met ‘van alles’. Bijvoorbeeld met het ‘zonder het vrouwtje thuisblijven’. Ik hoor haar tegen anderen zeggen dat het met ups en downs gaat maar dat er heel langzaam vooruitgang in zit. En gisteren zei ze heel blij tegen Joyce dat ik 7 minuten alleen was gebleven en dat dat goed ging. En ik moet zeggen dat ik het inderdaad ok vond. Maar nu niet ineens te snel willen hè vrouwtje!! ⏱
Zei ik al dat veel van alles aan het oefenen zijn?
Vrouwtje heeft bijvoorbeeld iets heel geks gemaakt voor me. Iets met schuurpapier. Ze zegt dat mijn nagels te scherp zijn. En ik ben soms een beetje enthousiast als ik lieve mensen zie… En nu is ze me aan het leren dat ik daarmee zelf mijn nagels kan vijlen zodat ze minder scherp worden. Het moet niet gekker worden, vinden jullie ook niet?
Nu ik even teruglees zie ik dat het net lijkt of we alleen maar aan het oefenen of werken zijn. Maar dat is niet waar hoor. Ik knuffel me ook suf met het vrouwtje! Zo fijn is dat!!
Ook gaan we nog steeds lekker iedere dag wandelen. Soms wat minder, maar vaak ook lekker lang. Volgens de stappenteller die op de telefoon van het vrouwtje zit hebben we het afgelopen half jaar wel 9.000 stappen gemiddeld per dag gelopen. En de afgelopen maand zelfs 10.000. Eigenlijk zeg ik het niet goed: vrouwtje heeft zoveel stappen gelopen. Dus ik nog veeeeeel meer, want ik ga altijd lekker mijn eigen gang en ren me soms suf terwijl het vrouwtje staat te kijken of te kletsen of wat dan ook. Vinden jullie mij niet ongelofelijk stoer??
En niet te vergeten de spelletjes die we spelen. Als ik eraan denk zal ik daar volgende keer wat meer over vertellen. Beloofd.
Nou lieve mensen, ik vind het hoog tijd voor een hapje van het een of ander. Eens kijken of het vrouwtje al zover is…
Tot de volgende keer!
Was getekend,
Inda
Ps Geen beter leven dan een hondenleven! Hadden jullie dat al door?
Geef een reactie