Waar ik aan denk?
Dat ik vandaag exact 2 maanden bij het vrouwtje ben 🥰
En wat mij betreft komen daar nog heel veel maanden bij, want het bevalt me best hier.
Ik raak steeds meer op mijn gemak en schrik allang niet meer van elk geluid. Maar… ik volg het vrouwtje wel nauwlettend want ik wil het liefst met haar mee waar ze ook gaat.
Vandaag mocht dat ook 🙏🏼.
Vanmorgen hebben we eerst een klein beetje uitgeslapen. Nou ja, volgens mij had het vrouwtje zich gewoon verslapen. Maakt mij niet uit hoor. Inmiddels weet ik echt wel dat er een moment komt dat we uitgaan en dat ik kan plassen. Dus ik lag lekker nog op één oor toen het vrouwtje wakker schrok.
Daarna zijn we naar oma gewandeld. En weet je, ik mocht een heel stuk helemaal los lopen. Vrouwtje ging een beetje met me oefenen zei ze.
Als ze zegt ‘even wachten’ moet ik even stoppen met wat ik aan het doen ben en stil staan. Meestal komt er dan een 🚘 of een 🚲. Nou dat kan ik best!
En als ze zegt ‘kom’ dan moet ik naar haar toe. Nou ook dat kan ik best.
En vandaag gingen we ook ‘naast’ oefenen. Dat betekent dat ik netjes naast het vrouwtje mee moet lopen. Dat vind ik nog best moeilijk, want er is zoveel leuks te zien en lekkers te ruiken… Maar ik doe mijn best, echt!
Toen we terugkwamen dacht ik ‘heerlijk even lekker slapen’, maar daar kwam niks van in. Vrouwtje ging snel iets eten en toen gingen we alweer op pad. Naar dat grote gebouw met die enorme tuin. Vrouwtje noemt dat het Hospice.
Vond ik eerst wel een beetje jammer want we liepen langs een heel leuk stukje waar we vaak heengaan en waar veel hondjes komen en daar mocht ik nu dus niet heen, want we waren een beetje laat.
Maar ik vond die tuin ook heerlijk!! Lekker in de schaduw liggen op het gras en kijken hoe het vrouwtje aan het werk is. Dat doe ik graag 🙃.
Ik kreeg van een aantal mensen een fijne aai over mijn bol en later van het vrouwtje ook nog zo’n ding om op te kluiven. Nou kom maar op, die lust ik graag 👍🏻.
Vrouwtje was daarna nog steeds niet klaar, dus toen ben ik lekker gaan slapen. Mijn leven is echt zo gek nog niet 💝
Op de terugweg mocht ik zelfs nog even naar dat leuke stukje. En geloof het of niet, maar daar was Charlie ook! Wat een verrassing!
Kortom: geen beter leven dan een goed leven! (Of had ik dat al gezegd? 😅)
O ja, dat vergat ik nog te zeggen: vanmorgen kreeg ik een knuffel van oma. Die vond ik geweldig. Die maakte geluid. Dat moest ik natuurlijk onderzoeken. Resultaat: hij maakt geen geluid meer en heeft nu een gaatje in zijn buik 😢
Was getekend,
Inda
Geef een reactie