Pffffff wat een dagen waren dit zeg… 🤯
Gisterenochtend na het ontbijt liep het vrouwtje naar de gang, dus ik stond zoals altijd meteen op om haar te volgen. Zegt ze ‘Nee blijf maar even hier, ik ben zo terug.’ en ze doet de kamerdeur achter zich dicht. Nou zeg… Gaat ze gewoon alleen naar beneden en buiten… Geen idee wat ze ging doen, maar waarom ik nou niet gewoon mee mocht…? Ik ben toch hartstikke lief…? 😇
Gelukkig kwam ze na een paar minuten weer terug, maar ik was er wel van geschrokken… 😟
Gisterenmiddag zijn we heerlijk gaan wandelen op een plek die ik nog niet kende. Ergens bij een restaurant en heel veel water én heel hoog gras. Leuk hoor! Ik geniet daar altijd zo van. Daar was ook nog een hondje dat ook niet hier in Nederland geboren is en samen hebben we heel wat hoog gras lekker plat gemaakt 😛.
Maar daarna… Vrouwtje is helemaal blij dat ze weer normaal boodschappen kan doen, zei ze… Ik had geen idee wat ze daarmee bedoelde, maar ik denk dat ze dat ging doen toen we de auto ergens neer hadden gezet waar nog veel meer auto’s stonden. Ik stond al klaar om uit de auto te springen, maar dat mocht niet… Nou zeg… Dat was dus de tweede keer dat ik niet met het vrouwtje mee mocht… Ze bleef niet lang weg hoor, maar ik vond het wel heel spannend en wist even niet meer zo goed wat te denken… en voelde me best wel verdrietig… 🥲
Gelukkig hebben we heel uitgebreid geknuffeld toen we weer thuis waren. Dat maakte me weer rustig en volgens mij vindt het vrouwtje me echt wel lief, maar waarom ze me dan niet meeneemt…? Ik snap het nog niet zo goed… 😟
En dan vandaag… Vanmorgen lekker gewandeld en ontbeten en toen kwam oma ons met de auto ophalen. Altijd leuk!… dacht ik…
Weet je waar we heen gingen?
Weer naar zo’n plek waar heel veel auto’s binnen staan (volgens mij noemen ze dat garage) en toen… gingen we een mega grote winkel binnen en een lift in. Ik ben wel eerder met het vrouwtje in een winkel geweest en dat vind ik prima. We zijn ook altijd zo weer buiten. Maar nu… Eerst met de lift helemaal omhoog… Bah… wat een luchtjes waren daar… Eindelijk hadden ze wat ze zochten, dus ik blij toen we weer bij de lift waren… Wegwezen hier, dacht ik… Nee hoor, op een andere verdieping gingen we er weer uit… Weer allemaal van die luchtjes en erger nog van die vreselijke muziek… 😏
Echt hoor, ik ben heel braaf en doe wat ze van me vragen en vrouwtje prijst me ook steeds. Zelfs de mevrouw van de winkel kwam me even een knuffel geven, zo lief was ik… maar als ik mocht kiezen… ☺️
Dan zou ik alleen maar doen wat we daarna gingen doen. Lekker buiten zijn, snuffelen, rennen, spelen, rollen in het gras… kom maar op 🥰
Ben zo blij dat het vrouwtje dat ook leuk vindt en dat we daar samen zo van kunnen genieten! #dankbaar
Was getekend,
Inda
Geef een reactie