Yes we did it!

Yes we did it! 💪🏻

Afgelopen vrijdag zei het vrouwtje ‘kom op, we gaan gewoon’. Ik had géén idee wat ze bedoelde 🤷‍♀️.

Ze had eerst een hele tijd op zo’n scherm zitten turen. Toen kwamen er wat blaadjes met plaatjes en tekst uit iets rollen (vrouwtje noemt dat een printer geloof ik) en ging ze die plaatjes nog aan elkaar puzzelen. En toen gingen we eindelijk 🥱.

Man man, het was wel ver rijden hoor. Ik heb wel een uur op de achterbank liggen pitten 😴. Van het vrouwtje begreep ik ook dat dat de reden was dat we het nog niet eerder hebben gedaan. Maar goed nu was het dus zover 🫥.

Eindelijk waren we er dus: de Loonse en Drunense duinen 😀.

Vrouwtje vertelde dat het echt een ouderwetste wandeling ging worden. Wat ze daarmee bedoelde begreep ik pas later: dan kun je dus verkeerd lopen 😅 omdat je goed op je papiertje moet kijken én om je heen moet kijken waar de pijltjes staan. En als je dan een pijltje mist moet je het zelf oplossen en is er geen telefoontje waar een stem uitkomt die je vertelt waar je heen moet… 🥹.

Maar niet getreurd, het vrouwtje heeft het goed opgelost door eens een keer niet té eigenwijs te zijn en gewoon goed na te denken en een heel stuk terug te lopen 🤓.

O ja, voordat we fout liepen kwamen we een ander vrouwtje tegen met een hond. Eerst vonden we elkaar heel spannend, maar er was alle tijd en toen ineens sloeg de vonk over en gingen we heerlijk samen rennen. Leuk was die joh!

Die vonk was eerst alleen figuurlijk, maar toen voor mij volkomen onverwacht ook letterlijk 🥲. Mijn vriendje rende een weiland op en ik er dus achteraan. No problemo. En toen ging hij dus weer terug. Ook dat ging goed. Maar toen bij mij…

Er waren 3 draden gespannen en daar sprong ik terug iets minder soepel tussendoor dan hij. Auw!… Ik schrok me rot… En vrouwtje ook… Gelukkig is het goed afgelopen. Ik moet bekennen dat ik wel even gepiept heb en stond te trillen. Ben maar gauw naar het vrouwtje gegaan ☺️.
En daarna ben ik weer flink gaan rennen met mijn nieuwe vriendje! 🥰

Het was wel bijzonder daar hoor. Er was bos en heide en ook nog een enórme zandbak. Ik ben met vrouwtje en oma pas ook op het strand geweest en daar hebben ze ook heel veel zand, maar dit was echt anders. Vrouwtje vond het wel leuk, maar ik zag haar ploeteren. Het bankje wat we in die zandbak tegenkwamen was dus ook heel welkom, zowel voor haar als voor mij (als ik eerlijk ben) ☺️.

En op dit soort dagen ben ik blij dat ik geen auto kan rijden 😂, want ik kan dan gewoon lekker achterin gaan liggen snurken terwijl het vrouwtje aan de bak moet om ons weer thuis te brengen 😜.

Ik moet ook nog even opscheppen hoor: ik kan ook heel goed klimmen. In het bos kwamen we een gave boom tegen en voor het vrouwtje er erg in had zat ik erin 😇.
En gisteren was ik met vrouwtje en oma in een park en daar hadden ze een speciaal plekje voor hondjes. Met een bankje voor oma’s 👍🏻. Ook dat ‘ding’ was appeltje eitje voor me. Ik zeg laten we dat soort dingen meer doen, vrouwtje! 😍.

Nou dat is het even voor nu geloof ik. Ik ga weer even chillen.

Last but not least: geen beter leven dan een hondenleven!

Was getekend,
Inda

Ps. Vrouwtje vond het wel een goed idee als ik mijn eigen plekje op Facebook kreeg. Vanaf nu kunnen jullie me dus hier vinden 😀.

Ps 2. Ze heeft het ook over Instagram, maar ik snap daar werkelijk nog niks van 🙃. Dus dat moet nog even wachten 😘.