Ik zeg stop de tijd…

Ik zeg stop de tijd… 😅

Ik hoor net van het vrouwtje dat het al ruim anderhalve week geleden is dat ik wat van me heb laten horen hier. Oeps… 🤓

Het is ook bizar druk geweest. Ik ben sinds ik hier ben nog nooit zoveel weggeweest. Waarom? Nou dat vraag ik me soms ook af 😉.

Nee hoor, alle gekheid op een stokje, het gaat me goed.

We zijn o.a. heel veel op het Hospice en voor het Hospice op stap geweest. Vrouwtje helpt daar met het opstarten van een moestuin.
6 oktober is de kas geplaatst. Daarvoor zijn we met Karin en Wim erop uit geweest om allerlei spulletjes en fruitstruiken ‘te scoren’. Nou dat ging ze prima af 😂. En blij dat ze ermee waren. Grappig om het vrouwtje zo te zien 🥰.

Sinds 6 oktober hebben we daar dus heel wat uurtjes doorgebracht. Om te klussen, om dingen in ontvangst te nemen, dingen te regelen, te overleggen etc etc. En aangezien dat veelal buiten is kan ik daar lekker bij zijn 😊.

Een keer was Charlie er ook. Dat vond ik de leukste keer want toen hebben we heerlijk door de tuin gerend. Maar ik geloof niet dat dat nog een keer mag… 😆

Het vrouwtje heeft het er maar druk mee. Maar gelukkig maakt ze ook steeds tijd vrij om samen lekker te gaan wandelen. Soms wel een beetje te kort naar mijn zin, maar hé ik klaag niet echt hoor. Dan vraag ik gewoon op andere momenten wat meer aandacht. Daar ben ik heel goed in 😇.

Gisteren zijn we weer op een voor mij nieuwe plek gaan wandelen. We liepen langs allerlei toestellen en het vrouwtje vertelde dat ze daar heeeeel lang geleden met Hans conditietraining deed. Dat lijkt mij helemaal niks, maar het vrouwtje vertelde dat ze dat in die tijd heerlijk vond 🙄.

Toen we langs zo’n zigzaggend laag rek kwamen moest ik ineens gaan zitten en blijven. Nou zeg… ik was net zo lekker aan het snuffelen. Had er dus eigenlijk niet zo’n zin in. Maar toen ging het vrouwtje naar de andere kant en riep me en net voor ik bij dat rekje was riep het vrouwtje ‘spring’, dus ik erover heen. En toen kreeg ik wat lekkers. Nou daarvoor wilde ik dat nog wel een paar keer herhalen hoor. Ik ben de beroerdste niet 😉.

Vandaag vliegt de dag ook weer voorbij. Vanmiddag wilde het vrouwtje ineens naar het dorp. Ik dacht: mooi! Gisteren waren we daar ook geweest en toen kreeg ik bij de dierenkraam op de markt wat lekkers. Dus kom maar op, ik ga daar graag heen.
Nou mis poes, er was geen markt vandaag… 😢

We gingen ‘de dijk’ op. Nou ook geen probleem want ik weet heel goed dat daar ook een dierenzaak zit waar ze hele lekkere dingen hebben. We gingen er gewoon voorbij… ☹️ Een winkel in… vrouwtje wilde een spijkerbroek. Ik heel braaf, want wie weet… Wij de winkel weer uit, zonder spijkerbroek. Ik trek nooit aan de riem, maar deze keer moest ik wel want het vrouwtje wilde er weer zomaar langslopen… Dat kan toch niet… al die lekkere geurtjes… 🤯

Helaas was het vrouwtje heel standvastig en uiteindelijk overtuigde ze me ervan dat ik thuis wat lekkers zou krijgen. Nou vooruit dan maar…

Wij nog twee winkels in… zonder resultaat… pech voor het vrouwtje… en toen op naar huis. Kom maar op met dat lekkers vrouwtje 🙃.

Nou dat was echt een verrassing! Vrouwtje had heerlijke hondenpate en die had ze in mijn Kong gesmeerd. Het was de eerste keer dat ik dat kreeg, maar ik kan je vertellen dat ze me daar altijd voor wakker mag maken! Dat is me smullen! 🤩

En nu is het alweer avond. We zijn net nog even naar de wandeldijk geweest. Daar heb ik heel leuk gespeeld met een Friese Wetterhoun van 5 maanden. Grappig kereltje was dat.

De 1 jaar oude mega hond die daar later ook kwam vond ik helemaal niet tof. Die moest mij echt hebben en die snapte helemaal niks van de signalen die ik gaf dat ik het niet leuk vond, terwijl ik toch echt wel duidelijk was. Gelukkig zag het vrouwtje het en zijn we lekker samen weggegaan 🐾.

Nog even langs het Hospice geweest en nu zijn we weer thuis en heb ik me heerlijk op de bank geïnstalleerd 😌.

You know me:
Geen beter leven dan een goed leven! ✨🍀✨

Was getekend,
Inda