Ik heb een nieuwe hobby

Ik heb een nieuwe hobby ☺️

Ik woon inmiddels 4 1/2 maand bij het vrouwtje en ik besef meer en meer dat het hier echt ok is. Daardoor durf ik ook steeds meer. Zo ren ik bijvoorbeeld steeds een stukje verder van het vrouwtje weg 💪🏻

En weet je wat ik tijdens dat rennen ontdekt heb?
Nou daar komt die: het is echt zó ontzettend leuk om alles wat aan de slootkant bivakkeert de sloot in te jagen joh! Of voor mijn part de lucht in. Ik heb daar nu mijn hobby van gemaakt.

Het maakt me niet uit of het een eend is, of een waterkip of een reiger of wat dan ook. Het mogen ook kraaien zijn of andere vogels. Alles wat wegstuift maakt me vrolijk. 🙊

Alleen zwanen vind ik wat minder. Die maken zo’n raar blazend geluid. Ik geloof dat die mijn nieuwe hobby niet zo tof vinden. Nou ok ok… die laat ik dan maar met rust, want ik ben niet uit op ruzie natuurlijk. 😬

Oh en die zou ik bijna vergeten: konijntjes🐰🐰
Die zijn ook leuk. Vandeweek waren we ergens aan het wandelen waar we nog niet eerder geweest waren. Vrouwtje wilde eigenlijk naar de golfbaan, zei ze (al heb ik geen idee wat dat is, maar het vrouwtje vertelt me dat soort dingen wel en dan luister ik natuurlijk goed). Maar toen zijn we dus spontaan ergens anders gestopt.

We hadden al een heel stuk gelopen langs het water en zijn zelfs een eilandje op geweest. Toen raakte het vrouwtje aan de praat en die andere mevrouw vertelde dat waar we naar keken ook wel de konijnenberg wordt genoemd.

Wij dus daarnaar toe. Het zag er heel grappig uit. Het was een soort pad dat rond liep tussen heggen en het ging steeds hoger.
Nou ja en toen zag ik dus een konijntje… 🙈

Dat konijntje volgde niet netjes het pad, dus ik ook niet 😉 En toen zag het vrouwtje mij dus niet meer en ik haar ook niet.
Maar goed ik ben best slim (al zeg ik het zelf) en toen het vrouwtje mij riep ben ik snel naar haar toe gegaan, want ik weet dan heus wel hoe ik haar weer terugvind ✌🏻

En dat was niet het enige konijntje daar. My gosh het wemelde ervan. En een gaten dat ze kunnen graven. Niet normaal. Ik dacht dat ik dat goed kan. Nou zij kunnen dat veeeel beter.

Het enige is dat je van dat rennen ook dorst krijgt en ook best moe wordt. Maar no problem.
Voor de dorst is er de sloot of de fles van het vrouwtje of de bak water op een terras of de fontein thuis.
En om uit te rusten zijn er gelukkig ook altijd wel lekkere plekjes te vinden. En niet doorvertellen hoor, maar ik spring de laatste tijd ook regelmatig echt bovenop het vrouwtje (liefst als ze er niet op bedacht is) en ga dan lekker op haar schoot liggen. Als je me ziet zou je misschien denken dat ik daar te groot voor ben. Maar stop maar met denken, ik heb het geprobeerd en het past perfect 😇

Kortom, ik kan het niet vaak genoeg zeggen: geen beter leven dan een goed leven 🥰

Was getekend,
Inda

Ps
Vergeet ik bijna te vertellen dat ik inmiddels ook mijn ‘waterdoop’ gehad heb.
Vorige week zondag wilde het vrouwtje met oma en mij naar Fort Buitensluis voor Open Monumentendag.

Hartstikke leuk zou je denken… mocht ik er niet in… nou zeg… Vrouwtje helemaal verbolgen… en terecht 😉

Bleek daar een bootje vandaan naar Willemstad te varen. Spontaan besloten oma en vrouwtje dat te gaan doen. Dus… ik mee in het bootje… Vrouwtje moest me wel aan boord dragen want dat was echt gek… dat weggetje was van metaal met allemaal gaten en hele scherpe puntjes… daar zijn mijn pootjes niet voor gemaakt hoor.

Moest wel even wennen, zeker toen de motor aanging want toen trilde het hele bootje. Maar vrouwtje en oma vonden het heerlijk en ik ben gewoon dicht bij het vrouwtje gebleven. Weer een ervaring rijker 🤩