Een hond maakt wat mee hier zeg. Ik ben er gewoon moe van ☺️
Vanmorgen zijn we lekker gaan lopen bij de Spiegelberg. Er lagen nog behoorlijk wat plassen, want man man man wat heeft het geregend de afgelopen tijd 🌨🌨🌨
Ik kan me prima in mijn uppie vermaken, maar andere hondjes vind ik ook tof. Nou ja, niet allemaal en vooral niet als het er veel tegelijk zijn. Vandaag kwamen we toen we richting het water liepen een mevrouw tegen met heeeel veel honden. Ik kon zo snel niet tellen, maar het waren er zeker 10 😬😰
Een paar zaten er aan een lijn vast die zat om de middel van die mevrouw, maar de rest liep los. En zo kwamen er zomaar zeker 5 honden tegelijk op me af. En dat vind ik dus echt niet tof 😨
Het vrouwtje stopte en ik kroop achter haar weg, maar daar trokken die honden zich niks van aan. Dus ik heb mijn staart tussen mijn poten gedaan en ben hard gaan blaffen tegen die honden. Gelukkig riep die mevrouw de honden toen terug 🙏🏼
Het vrouwtje kreeg de tip om volgende keer niet stil te gaan staan, maar heel rustig door te lopen. Dat gaan we nu proberen hebben we afgesproken.
Daarna kwamen we een bruine labrador tegen. Daar wilde ik wel mee spelen 😊. Het leuke van labradors is dat ze meestal niet zo snel en wendbaar zijn, dus houden ze me lekker niet bij en kan ik ze flink uitdagen 😀.
De volgende die we tegenkwamen was een blonde hond. Die was wel heel snel, dus ik heb er nog even wat sprintjes uitgegooid.
Allebei vonden ze net als ik water leuk, dus we zijn volop door plassen en sloten geragd 😌.
En toen moesten we aan het werk… en ik was dus zeiknat…
Gelukkig hadden we nog 20 minuten speling en een stukje rijden, dus vrouwtje heeft me zo goed en kwaad als het ging drooggemaakt en vervolgens me mijn badjas aangedaan. Die moest ik dus aanhouden totdat we bij het werk van het vrouwtje uitstapten.
En wonderwel was ik toen gelukkig best wel droog 😌.
Op het werk was het ‘rommelig’ zoals opa dat altijd noemde (zegt het vrouwtje). Dus ook daar weer een hoop indrukken. Op een gegeven moment ben ik onder de keukentafel gaan liggen slapen. Dat leek me het beste plekje. Maar toen de klok sloeg schrok ik wakker en wist ik even niet waar ik was en zag ik het vrouwtje ook niet gelijk. Toen moest ik wel even janken… vrouwtje….
Gelukkig was ze er gewoon 🥰.
Nu zijn we weer thuis. Er is vandaag een enorm pakket gekomen. Voor mij, zegt het vrouwtje. Het vrouwtje heeft van een deel van haar verjaardagsgeld spulletjes gekocht waarmee we samen kunnen spelen. Dus eigenlijk is het voor ons 😉. Ik ben heel benieuwd! Maar nu eerst een dutje 😴
Was getekend,
Inda
Ps 1. Na die dagen met al die storm en regen wilde het vrouwtje dinsdag eindelijk wel weer eens even een lekker stuk lopen, want het leek eindelijk lekker weer. Nou nee dus, opnieuw een flinke bui over ons heen. Maar goed, ik vond het daar eigenlijk best tof want ik kom heerlijk springen over slootjes, takken, bomen enzo. Toen het vrouwtje daar een filmpje van wilde maken, kon ze haar telefoon niet vinden… Bleek die nog in de auto te liggen. Niet zo slim hè vrouwtje… 🧐
Ps 2. Ik begrijp tegenwoordig heel goed wat het betekent als het vrouwtje zegt:
‘Het vrouwtje gaat even weg. Ik ben zo weer terug. Tot straks.’
Ik vind dat echt niet leuk want dan mag ik niet met haar mee…
Gisteren zei ze dat ook weer 😒. Ze deed de kamerdeur achter zich dicht en ik…
Deed ze de deur ineens weer open want ze was wat vergeten. Werd ik me daar toch betrapt… ☺️. Vrouwtje zei dat die brokjes voor CinCan zijn en niet voor mij. Ik heb gedaan of ik het begreep, maar toen de deur weer dicht ging… 😎. En pas daarna ben ik voor de vorm nog even bij de deur gaan staan piepen 🙃.
Geef een reactie